HSP moederschap en de overprikkelde baby
Wanneer alles nét iets harder binnenkomt
Er wordt veel gesproken over hoogsensitieve volwassenen en hoogsensitieve kinderen. Maar wist je dat iedere baby begint met een nog onrijp zenuwstelsel? Een baby kan prikkels nog niet filteren zoals de meeste volwassenen dit kunnen.
Alles komt binnen. Geluiden, licht, geuren, aanrakingen, emoties en sferen worden als een spons opgenomen.
In mijn jaren als kraamverzorgende heb ik keer op keer gezien hoe bijzonder baby's omgaan met alle indrukken van de wereld om hen heen. Sommige baby's lijken overal moeiteloos doorheen te slapen. Ze blijven rustig tijdens een verjaardag, met kraamvisite of een bezoek aan familie. Maar schijn kan bedriegen.
Een jong zenuwstelsel verwerkt indrukken niet altijd op het moment zelf. Soms zie je de reactie pas uren of zelfs dagen later.
Je baby huilt ineens veel meer. Slapen lukt moeilijk of dutjes worden korter. Drinken gaat onrustig. Darmkrampjes lijken toe te nemen en je baby oogt sneller gespannen. Niet omdat er iets mis is, maar omdat alle opgedane indrukken alsnog verwerkt worden.
Juist daarom geloof ik zo in vertragen. Niet omdat een baby niets mag beleven, maar omdat een baby ook tijd nodig heeft om alle indrukken weer rustig een plekje te geven.
Misschien herken jij jezelf ook...Misschien ben jij zelf hoogsensitief.
Dan komt niet alleen de wereld van je baby ongefilterd binnen, maar ook die van jezelf.
Je voelt haarfijn aan wat je baby nodig heeft. Je merkt stemmingen op. Je probeert rekening te houden met je partner, familie, bezoek en alle verwachtingen die bij het moederschap lijken te horen.
En ongemerkt ga je steeds een beetje verder over je eigen grens.
Vaak heb je dat zelf niet eens door. Je bent vooral bezig met de ander.
En zelfzorg? Daar lijkt nauwelijks tijd voor.wat helemaal niet zo vreemd is, maar wel vreselijk van balen. Na een bevalling hebben moeders niet alleen behoefte aan zelfzorg. Ze hebben vooral baat bij samenzorg noem het gerust jouw tribe, jouw bedding. Aan iemand die even een maaltijd meebrengt of iets in het huishouden doet zonder dat jij het hoeft te vragen. Een fles water of kop thee naast je neer zet als je aan het voeden bent. Luistert zonder oordeel. Of gewoon naast je komt zitten zonder iets van je te verwachten.
Toch leven we in een maatschappij die het woord samenzorg niet kent, waar post-partumzorg eindigt na 6 weken en veel al na 8 dagen. Dit vind ik echt Crazy en moeten we echt anders gaan aanpakken. Welke signalen geven we aan onze jonge moeders en aan de vrouwen die nog moeder willen worden, wanneer we in deze individualistische wereld net doen alsof het allemaal maar kan. Wat als je na een paar weken nog niet zo goed herstelt bent en jij niet moeiteloos alle ballen de lucht in kunt houden. Ik hoop dat deze blog hier meer licht op laat schijnen en een bijdrage kan zijn voor verandering.
Een hoogsensitief zenuwstelsel houdt nu eenmaal niet van voortdurende haast.
Er komt zoveel binnen:
24/7 op aan staan.
Je baby.
Geluiden.
Adviezen van jan en alleman.
Bezoek.
Berichten op je telefoon.
gemixte gevoelens.
Hormonale veranderingen.
Het huishouden.
En ja... ook je partner, die makkelijker zijn/haar ruimte inneemt binnen het gezin, terwijl jij ongemerkt steeds meer taken naar je toe trekt. Niet omdat iemand dat van je vraagt, maar omdat delegeren niet jouw sterkste kant is en het verantwoordelijkheidsgevoel zo groot is.
Langzaam raak je het overzicht kwijt.
Niet omdat je het niet kunt.
Maar omdat alles even belangrijk lijkt.
Stress maakt het moeilijk om nog onderscheid te maken tussen wat nú aandacht vraagt en wat ook morgen nog kan wachten.
Dat is geen zwakte.
Dat is een zenuwstelsel dat om rust vraagt.
Rust begint bij verbinding
Moeders vragen mij weleens wat ze kunnen doen om hun baby rustiger te krijgen.
Mijn eerste vraag is vaak heel eenvoudig:
"Hoe gaat het eigenlijk met jou?"
Want moeder en baby zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.(dit heet symbiose).
Wanneer jij meer ruimte voelt om te ademen, te vertragen en gezien te worden, ontstaat er vaak ook meer rust bij je baby. Niet omdat jij perfect moet zijn, maar omdat veiligheid begint in verbinding.
Met je baby.
Met jezelf.
En met de mensen om je heen.
Misschien is dat wel de belangrijkste boodschap die ik je wil meegeven.
Je hoeft het niet alleen te doen.
Moederschap vraagt niet om perfectie.
Het vraagt
Om zachtheid.
Om vertragen.
Om verbinding.
En soms begint herstel heel eenvoudig.
Met iemand die naast je komt zitten en zegt:
"Ik zie je. Je doet het goed."
In het Online HSP Mamacafé is er ruimte om ervaringen te delen, elkaar te ontmoeten en samen te vertragen. Je bent van harte welkom.